किं च— स्मरतः पादकमलम् आत्मानम् अपि यच्छति । किं न्व् अर्थकामान् भजतो नात्यभीष्टान् जगद्गुरुः ॥ स्मरतः स्मरते । साक्षात् प्रादुर्भूय आत्मानं स्मर्तुर् वशीकरोतीत्य् अर्थः । अर्थकामान् इति बहुवचनं मोक्षम् अप्य् अन्तर्भावयति लिङ्गसमवायन्यायेन । यस्माद् एवं तन्माहात्म्यं, तस्माद् एव गारुडेऽपीदम् उक्तम्— एकस्मिन्न् अप्य् अतिक्रान्ते मुहूर्ते ध्यानवर्जिते । दस्युभिर् मुषितेनैव युक्तम् आक्रन्दितुं भृशम् ॥ इति । ॥
kiṁ ca— smarataḥ pāda-kamalam ātmānam api yacchati | kiṁ nv artha-kāmān bhajato nātyabhīṣṭān jagad-guruḥ || smarataḥ smarate | sākṣāt prādurbhūya ātmānaṁ smartur vaśīkarotīty arthaḥ | artha-kāmān iti bahu-vacanaṁ mokṣam apy antarbhāvayati liṅga-samavāya-nyāyena | yasmād evaṁ tan-māhātmyaṁ, tasmād eva gāruḍe'pīdam uktam— ekasminn apy atikrānte muhūrte dhyāna-varjite | dasyubhir muṣitenaiva yuktam ākrandituṁ bhṛśam || iti | ||
И ещё: «Памятующему Его стопу-лотос Он даёт даже себя самого; что уж говорить о выгоде и желаемом — не столь желанных — для чтущего Его, гуру миров?» «Памятующему» — помнящему; то есть, явившись непосредственно, Он отдаёт себя памятующему во власть; таков смысл. Множественное число в «выгоды, желаемого» включает и освобождение — по правилу сопребывания признака. А поскольку таково его величие, потому в Гаруде и сказано: «Когда минует хотя бы одна мухурта без созерцания, уместно рыдать так, как ограбленному разбойниками».
a051b10086f5 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Мера утраты задана не грехом, а упущенным: час без памятования считается не праздным, а обокраденным.