पुनर् एवम् एव श्रीमदुद्धवोऽपि प्रार्थितवान्— नमोऽस्तु ते महायोगिन् प्रपन्नम् अनुशाधि माम् । यथा त्वच्चरणाम्भोजे रतिः स्याद् अनपायिनी ॥ टीका च—एवं यद्यपि त्वया बहु कृतं, तथाप्य् एतावत् प्रार्थय इत्य् आह—नमोऽस्त्व् इति । अनुशाधि अनुशिक्षय । अनुशासनीयत्वम् एवाह—यथेति । मुक्ताव् अप्य् अनपायिनी ॥ इत्य् एषा ॥ ॥
punar evam eva śrīmad-uddhavo'pi prārthitavān— namo'stu te mahā-yogin prapannam anuśādhi mām | yathā tvac-caraṇāmbhoje ratiḥ syād anapāyinī || ṭīkā ca—evaṁ yadyapi tvayā bahu kṛtaṁ, tathāpy etāvat prārthaya ity āha—namo'stv iti | anuśādhi anuśikṣaya | anuśāsanīyatvam evāha—yatheti | muktāv apy anapāyinī || ity eṣā || ||
И снова о том же просил шримат Уддхава: «Поклон тебе, великий йогин; научи меня, предавшегося, — чтобы привязанность к лотосам твоих стоп была неотступной».\n\nИ тика: хотя тобою сделано много, всё же проси вот о чём — так он говорит словом «поклон». «Научи» — обучи. А чему он достоин быть наученным, говорит словом «чтобы». «Неотступная» — даже в освобождении. Вот она.
0aa6c140b97e · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Уддхава просит не знания и не милости вообще, а одного: чтобы привязанность не отпала. Названо и то, где она обычно отпадает — в освобождении.