अथ वैदिककर्मार्पणस्य प्रशंसाम् आहुः— क्लेशभूर्यल्पसाराणि कर्माणि विफलानि वा । देहिनां विषयार्तानां न तथैवार्पितं त्वयि ॥ विषयार्तानां कर्माणि क्वचित् क्लेशो भूरिर् येषु तथाप्य् अल्पं फलं येषु तथाभूतानि भवन्ति, क्वचित् कृष्यादिवद् विफलानिवा भवन्ति, त्वय्य् अर्पितं कर्म तु न तथा । किन्तु क्लेशं विना यथाकथञ्चित् कृतस्य कामनयाप्य् अर्पणे तत्कामस्यावश्यकप्राप्तिः । सा च सर्वत उत्कृष्टा भवति । तथा तन्मात्रफलेन च पर्याप्तिर् न भवति, संसारविध्वंसादिफलत्वाद् इत्य् अर्थः । तद् उक्तम्— यान् आस्थाय नरो राजन् न प्रमाद्येत कर्हिचित् । धावन् निमील्य वा नेत्रे न स्खलेन् न पतेद् इह ॥ इति । सत्यं दिशत्य् अर्थितम् अर्थितो नॄणाम् इत्यादि च । यथैव नाभिः ऋषभदेवरूपं भगवन्तं पुत्रत्वेनापि लेभे । श्रीगीतासु च— नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति प्रत्यवायो न विद्यते । स्वल्पम् अप्य् अस्य धर्मस्य त्रायते महतो भयात् ॥ इति । ॥
atha vaidika-karmārpaṇasya praśaṁsām āhuḥ— kleśa-bhūry-alpa-sārāṇi karmāṇi viphalāni vā | dehināṁ viṣayārtānāṁ na tathaivārpitaṁ tvayi || viṣayārtānāṁ karmāṇi kvacit kleśo bhūrir yeṣu tathāpy alpaṁ phalaṁ yeṣu tathā-bhūtāni bhavanti, kvacit kṛṣyādivad viphalānivā bhavanti, tvayy arpitaṁ karma tu na tathā | kintu kleśaṁ vinā yathā-kathañcit kṛtasya kāmanayāpy arpaṇe tat-kāmasyāvaśyaka-prāptiḥ | sā ca sarvata utkṛṣṭā bhavati | tathā tan-mātra-phalena ca paryāptir na bhavati, saṁsāra-vidhvaṁsādi-phalatvād ity arthaḥ | tad uktam— yān āsthāya naro rājan na pramādyeta karhicit | dhāvan nimīlya vā netre na skhalen na pated iha || iti | satyaṁ diśaty arthitam arthito nṝṇām ity-ādi ca | yathaiva nābhiḥ ṛṣabha-deva-rūpaṁ bhagavantaṁ putratvenāpi lebhe | śrī-gītāsu ca— nehābhikrama-nāśo'sti pratyavāyo na vidyate | svalpam apy asya dharmasya trāyate mahato bhayāt || iti | ||
Затем говорят похвалу поднесению ведического деяния: «У воплощённых, томимых предметами, деяния многомучительны и малосущны или вовсе бесплодны; не таково поднесённое тебе». У томимых предметами деяния бывают то такими, что мучения в них обильны, а плод мал, то, как пахота и прочее, вовсе бесплодными. А деяние, поднесённое тебе, не таково: если поднесено даже с желанием и совершено как угодно, без мучения, — желание то исполняется непременно; и исполнение это превосходнее всего. И этим одним плодом дело не исчерпывается, ибо плод его — сокрушение круговорота и прочее; таков смысл. То сказано: «Приняв их, человек, о царь, никогда не оплошает: даже бегущий с закрытыми глазами не споткнётся и не упадёт здесь». И «Истинно даёт испрошенное, когда люди просят» и далее. Как Набхи и самого Бхагавана в облике Ришабха-девы обрёл сыном. И в шри Гите: «Здесь начинание не гибнет и обратного ущерба не бывает; даже малая доля этого закона спасает от великого страха».
d2826d1110f2 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Обещано не то, что желание не сбудется, а то, что сбывшимся дело не кончится: у поднесённого деяния плод больше заказанного.