परमसुखरूपत्वं च दृश्यते । तत्र साधनदशायां, अतो वै कवयो नित्यम् इत्यादौ, कर्मण्य् अस्मिन्न् अनाश्वासे इत्यादौ च तद्रूपत्वाभिव्यक्तिर् दर्शितैव । सिद्धदशायां तु सुतरां प्रकटीभवति । यथा— मत्सेवया प्रतीतं ते सालोक्यादिचतुष्टयम् । नेच्छन्ति सेवया पूर्णाः कुतोऽन्यत् कालविप्लुतम् ॥ अत्रान्यस्य कालविप्लुतत्वम् इति सेवायास् तदभावप्राप्तेर् निर्गुणत्वं सिद्धम् । अकालविप्लुतसालोक्यादिभ्योऽतिशये किम् उतेति ॥ ॥
parama-sukha-rūpatvaṁ ca dṛśyate | tatra sādhana-daśāyāṁ, ato vai kavayo nityam ity-ādau, karmaṇy asminn anāśvāse ity-ādau ca tad-rūpatvābhivyaktir darśitaiva | siddha-daśāyāṁ tu sutarāṁ prakaṭībhavati | yathā— mat-sevayā pratītaṁ te sālokyādi-catuṣṭayam | necchanti sevayā pūrṇāḥ kuto'nyat kāla-viplutam || atrānyasya kāla-viplutatvam iti sevāyās tad-abhāva-prāpter nirguṇatvaṁ siddham | akāla-vipluta-sālokyādibhyo'tiśaye kim uteti || ||
Видно и то, что она есть облик высшего счастья. В состоянии достижения явленность этого облика уже показана — в «Оттого мудрые всегда» и далее, и в «При этом ненадёжном деянии» и далее; а в состоянии совершенства она являет себя тем более. Как: «Они не желают и четверицы — салокьи и прочего, — обретённой моим служением, ибо полны служением; откуда же иное, смываемое временем?» Здесь сказано, что иное смывается временем; а раз служению эта смываемость не достаётся, то установлена и его бескачественность. А раз оно превосходит и салокью с прочим, которых время не смывает, — что уж говорить.
01894d0e6259 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Счастье измерено тем, от чего отказываются ради него: не от дурного, а от четырёх видов освобождения.