तथा— यस्याननं मकरकुण्डलचारुकर्ण भ्राजत्कपोलसुभगं सविलासहासम् । नित्योत्सवं न ततृपुर् दृशिभिः पिबन्त्यो नार्यो नराश् च मुदिताः कुपिता निमेश् च ॥ टीका च—तत्र प्रदर्शनार्थं मुखशोभाम् आह इत्यादिका । तद्दर्शनेऽपि निमेषकर्तृत्वेन निमेर् नियमे कुपिता बभूवुः । इयं खलु महाभावस्य गतिः । सा च तत्स्वभावतः सिद्धेत्य् अभिधानाद् युक्तम् अत्रास्योदाहरणम् ।
tathā— yasyānanaṁ makara-kuṇḍala-cāru-karṇa- bhrājat-kapola-subhagaṁ savilāsa-hāsam | nityotsavaṁ na tatṛpur dṛśibhiḥ pibantyo nāryo narāś ca muditāḥ kupitā nimeś ca || ṭīkā ca—tatra pradarśanārthaṁ mukha-śobhām āha ity-ādikā | tad-darśane'pi nimeṣa-kartṛtvena nimer niyame kupitā babhūvuḥ | iyaṁ khalu mahābhāvasya gatiḥ | sā ca tat-svabhāvataḥ siddhety abhidhānād yuktam atrāsyodāharaṇam |
Так же: «Чьё лицо, прелестное сияющими щеками и прекрасными ушами с серьгами-макарами, с игривой улыбкою, — вечный праздник; жёны и мужи, пьющие его глазами, не насытились — обрадованные и разгневанные на Ними». И тика: там он говорит о красоте лица ради показа, и далее. Даже видя его, они гневались на Ними за то, что он установил мигание. Таков ведь ход великого чувства; а поскольку сказано, что оно достигается самою его природою, пример здесь уместен.
c5a744d6f337 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Гнев обращён на того, кто когда-то завёл в мире моргание, — и это лучший показатель меры: помеха отыскивается там, где её обычно никто не замечает.