तथापि तदासक्तौ तद्दोष एव कारणम् इति स्वदोषं परिहरन्ती दैन्यम् आलम्ब्य तस्य निर्दयत्वं प्रतिपादयति—दिवि भुवि च इत्यादि । अपि च एवम् अपि अस्मद्विधकृपणपक्षपाते सत्य् एव तत्र उत्तमश्लोकशब्दो भवितुम् अर्हति । सम्प्रति तु तस्य तदभावदर्शनान् न सदयत्वं, तदभावान्यतराम् उत्तमश्लोकत्वम् अपि इति भावः ।
tathāpi tad-āsaktau tad-doṣa eva kāraṇam iti sva-doṣaṁ pariharantī dainyam ālambya tasya nirdayatvaṁ pratipādayati—divi bhuvi ca ity-ādi | api ca evam api asmad-vidha-kṛpaṇa-pakṣa-pāte saty eva tatra uttama-śloka-śabdo bhavitum arhati | samprati tu tasya tad-abhāva-darśanān na sadayatvaṁ, tad-abhāvānyatarām uttamaślokatvam api iti bhāvaḥ |
И всё же, устраняя свой изъян — «если я к нему привязана, причина тому лишь его изъян», — она, взяв опорою смирение, доказывает его безжалостность: «на небе и на земле» и далее. И ещё: звание «воспеваемый лучшими» подобало бы ему лишь тогда, когда есть склонность к таким убогим, как мы. Ныне же, поскольку у него этого не видно, нет и милосердия; а с отсутствием одного отпадает и другое — сама «воспеваемость лучшими». Такова мысль.
8d9a2339835f · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Обвинение построено на титуле: тот, кого воспевают лучшие, не может пройти мимо последних. Отнимая у Него милосердие, она отнимает и имя, которым Его зовут в писаниях.