आश्रयभक्तिमयो रसो द्विविधः । अयोगात्मको योगात्मकश् च । अयोगो द्विविधः–प्रथमाप्राप्तिर् वियोगश् च । योगश् च द्विविधः । क्रमेण द्विविधायोगानन्तरजः सिद्धिस् तुष्टिश् चेति । तत्र प्रथमाप्राप्त्यात्मकम् अयोगम् आह— इति मागधसंरुद्धा भवद्दर्शनकाङ्क्षिणः । प्रपन्नाः पादमूलं ते दीनानां शं विधीयताम् ॥ अत्र भगवद्दर्शनकाङ्क्षिण इत्य् अनेन तद्दर्शनार्थैव बन्धमुमुक्षापि विज्ञापिता । ततः स्थायी दर्शितः । पादमूलम् आलम्बनम् । संरोधी विरोधमुखेनोद्दीपनः । प्रपत्तिर् उद्भास्वरः । औत्सुक्यं दैन्यं च सञ्चारिणौ । ताभ्यां सात्त्विकादयश् च ज्ञेयाः ।
āśraya-bhakti-mayo raso dvividhaḥ | ayogātmako yogātmakaś ca | ayogo dvividhaḥ–prathamāprāptir viyogaś ca | yogaś ca dvividhaḥ | krameṇa dvividhāyogānantarajaḥ siddhis tuṣṭiś ceti | tatra prathamāprāpty-ātmakam ayogam āha— iti māgadha-saṁruddhā bhavad-darśana-kāṅkṣiṇaḥ | prapannāḥ pāda-mūlaṁ te dīnānāṁ śaṁ vidhīyatām || atra bhagavad-darśana-kāṅkṣiṇa ity anena tad-darśanārthaiva bandha-mumukṣāpi vijñāpitā | tataḥ sthāyī darśitaḥ | pāda-mūlam ālambanam | saṁrodhī virodha-mukhenoddīpanaḥ | prapattir udbhāsvaraḥ | autsukyaṁ dainyaṁ ca sañcāriṇau | tābhyāṁ sāttvikādayaś ca jñeyāḥ |
Раса, полная преданности прибежищу, двояка: природы разъединения и природы соединения. Разъединение двояко: первое необретение и разлука. Соединение тоже двояко: рождённые вслед за тем и другим разъединением — обретение и утешение. Разъединение в виде первого необретения он выражает так: «Так, заточённые царём Магадхи, жаждущие видеть тебя, предавшиеся подножию твоих стоп, — да будет устроено благо нам, убогим». Словами «жаждущие видеть Бхагавана» явлено, что и желание освободиться от уз — только ради того, чтобы видеть его; тем показано стхайи. Подножие стоп — опора; заточитель, путём враждебности, — возжигающая; предание себя — удбхасвара; нетерпение и униженность — два санчари, а из них да будут знаемы саттвики и прочее.
67ad4753e036 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Пленные цари просят не свободы, а встречи: темница мешает им лишь тем, что держит вдали.\n\nОттого и тюремщик оказывается не помехой расе, а тем, что её разжигает.