अथ तद्वल्लभासु सामान्या सैरिन्ध्री कूर्मपुराणोक्ताः कैलासवासिन्यश् च । तत्र पूर्वोक्ता यथा— सैवं कैवल्यनाथं तं प्राप्य दुष्प्राप्यम् ईश्वरम् । अङ्गरागार्पणेनाहो दुर्भगेदम् अयाचत ॥ इति दर्शिता । पूर्वं तादृशदुर्भगापि अङ्गरागार्पणमात्रलक्षणेन भजनेन तं प्राप्य । अहो आश्चर्यम् । तेन हेतुना इदं सहोष्यताम् इत्यादिलक्षणम् अपि अयाचत याचितुं योग्याभूत् । तं कथम्भूतम् अपि । केवलः शुद्धप्रेमवांस् तस्य भावः कैवल्यं, तत्रैव नाथं वल्लभम् अपि । अतोऽस्या आत्मतर्पणैकतात्पर्यायाः सम्प्रत्य् अपि श्रीव्रजदेव्यादिवच् छुद्धप्रेमाभावो दर्शितः । स्वीयाः श्रीरुक्मिण्यादयः । या एवोद्दिश्य स्तौति— याः सम्पर्यचरन् प्रेम्णा पादसंवाहनादिभिः । जगद्गुरुं भर्तृबुद्ध्या तासां किं वर्ण्यते तपः ॥ स्पष्टम् ।
atha tad-vallabhāsu sāmānyā sairindhrī kūrma-purāṇoktāḥ kailāsa-vāsinyaś ca | tatra pūrvoktā yathā— saivaṁ kaivalya-nāthaṁ taṁ prāpya duṣprāpyam īśvaram | aṅga-rāgārpaṇenāho durbhagedam ayācata || iti darśitā | pūrvaṁ tādṛśa-durbhagāpi aṅga-rāgārpaṇa-mātra-lakṣaṇena bhajanena taṁ prāpya | aho āścaryam | tena hetunā idaṁ sahoṣyatām ity-ādi-lakṣaṇam api ayācata yācituṁ yogyābhūt | taṁ kathambhūtam api | kevalaḥ śuddha-premavāṁs tasya bhāvaḥ kaivalyaṁ, tatraiva nāthaṁ vallabham api | ato'syā ātma-tarpaṇaika-tātparyāyāḥ sampraty api śrī-vraja-devy-ādi-vac chuddha-premābhāvo darśitaḥ | svīyāḥ śrī-rukmiṇy-ādayaḥ | yā evoddiśya stauti— yāḥ samparyacaran premṇā pāda-saṁvāhanādibhiḥ | jagad-guruṁ bhartṛ-buddhyā tāsāṁ kiṁ varṇyate tapaḥ || spaṣṭam |
Далее, среди его любимых общая — Сайриндхри, а также жительницы Кайласы, названные в «Курма-пуране». Первая показана так: «Она, обретя его, труднодостижимого владыку, владыку чистой любви, — о! — несчастная, испросила это поднесением тела мази». То есть, будучи прежде такою несчастной, обрела его почитанием, состоявшим лишь в поднесении мази для тела. «Ахо» — диво; по той причине она испросила и это — «пусть побудет со мною» и далее, — то есть стала достойна просить. А каков он? «Кевала» — имеющий чистую прему; его состояние — «кайвалья»; и в нём же он владыка и любимый. Оттого у неё, имеющей целью единственно собственное ублажение, и ныне показано отсутствие чистой премы, какая у жён шри Враджа и прочих. Свои — шри Рукмини и прочие. Их же имея в виду, он восхваляет: «Те, что служили премою, растиранием стоп и прочим, наставнику мира, помышляя его мужем, — как описать их подвиг?»
74b074dd03ba · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Разбор не отказывает ей ни в даре, ни в награде — и всё-таки замечает, чего в её любви нет: она просит для себя.\n\nИ рядом поставлены те, кто служит, не прося ничего: сравнение сделано без осуждения, одной перестановкой.