कर्णस्यैव पीयूषं न तु मनस इत्य् आपातमात्रस्वाद्यत्वं बोधितम् । विधूतद्वन्द्वधर्मत्वाद् एव विनष्टा अचेतनप्राया जाताः । इह वृन्दावने व्हङ्गाः शुकादयोऽपि भिक्षोः सन्न्यासिनश् चर्यां देहादिनैरपेक्ष्यं चरन्ति आचरन्तो दृश्यन्त इत्य् अर्थः । ततः सानुतापम् आह—वयम् ऋतम् इति ।
karṇasyaiva pīyūṣaṁ na tu manasa ity āpāta-mātra-svādyatvaṁ bodhitam | vidhūta-dvandva-dharmatvād eva vinaṣṭā acetana-prāyā jātāḥ | iha vṛndāvane vhaṅgāḥ śukādayo'pi bhikṣoḥ sannyāsinaś caryāṁ dehādinairapekṣyaṁ caranti ācaranto dṛśyanta ity arthaḥ | tataḥ sānutāpam āha—vayam ṛtam iti |
«Нектар уха», а не ума, — этим показано, что вкус его лишь мимолётен. «Погибшие» — поскольку стряхнули с себя свойство двойственности и стали почти бесчувственными. Здесь, во Вриндаване, даже птицы, попугаи и прочие, видимо ведут образ жизни нищего санньяси — безразличие к телу и прочему; таков смысл. Затем с раскаянием она говорит: «мы правду».
9f2a5ded2f71 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Упрёк доведён до предела и тут же обрушивается: птицы названы отрешёнными, а сама речь — сладкой лишь для уха. За этим сразу следует признание, что всё сказанное было неправдой.