स्नेहम् आह— सत्सङ्गान् मुक्तदुःसङ्गो हातुं नोत्सहते बुधः । कीर्त्यमानं यशो यस्य सकृद् आकर्ण्य रोचनम् ॥ तस्मिन् न्यस्तधियः पार्थाः सहेरन् विरहं कथम् । दर्शनस्पर्शसंलापशयनासनभोजनैः ॥ सर्वे तेऽनिमिषैर् अक्षैस् तम् अनु द्रुतचेतसः । वीक्षन्तः स्नेहसम्बद्धा विचेलुस् तत्र तत्र ह ॥ न्यरुन्धन्न् उद्गलद् बाष्पम् औत्कण्ठ्याद् देवकीसुते । निर्यात्य् अगारान् नोऽभद्रम् इति स्याद् बान्धवस्त्रियः ॥ विचेलुः अर्हणाद्यानयनार्थम् इतस् ततश् चलन्ति स्म । अभद्रं यात्रासमये दुःशकुनं प्राभूद् इति न्यरुन्धन् आच्छादितवत्यः ।
sneham āha— sat-saṅgān mukta-duḥsaṅgo hātuṁ notsahate budhaḥ | kīrtyamānaṁ yaśo yasya sakṛd ākarṇya rocanam || tasmin nyasta-dhiyaḥ pārthāḥ saheran virahaṁ katham | darśana-sparśa-saṁlāpa-śayanāsana-bhojanaiḥ || sarve te'nimiṣair akṣais tam anu druta-cetasaḥ | vīkṣantaḥ sneha-sambaddhā vicelus tatra tatra ha || nyarundhann udgalad bāṣpam autkaṇṭhyād devakī-sute | niryāty agārān no'bhadram iti syād bāndhava-striyaḥ || viceluḥ arhaṇādy-ānayanārtham itas tataś calanti sma | abhadraṁ yātrā-samaye duḥśakunaṁ prābhūd iti nyarundhan ācchāditavatyaḥ |
О снехе он говорит: «Разумный, от общения со святыми освободившийся от дурного общения, не решается оставить того, чью воспеваемую славу, дающую вкус, он услышал хоть однажды. Как же стерпели бы разлуку Пандавы, положившие на него разум, — с ним, с кем делили видение, касание, беседу, ложе, сиденье и трапезу? Все они, со связанными нежностью и растаявшими вслед за ним сердцами, глядя немигающими глазами, сновали туда и сюда. А родственные жёны удерживали выступавшие от томления слёзы, когда сын Деваки уходил из дома: „Не вышло бы нам недоброго“». «Сновали» — двигались отсюда туда, чтобы принести дары почтения и прочее. «Недоброе» — то есть: не случилось бы при отбытии дурного предзнаменования; «удерживали» — скрывали.
46bd1189a237 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Женщины прячут слёзы не из приличия: плакать вслед уходящему — дурная примета, и они боятся не за себя. Нежность тут выдаёт себя тем, что делает вид, будто её нет.