अथ यज्ञपत्नीनां ब्राह्मणीत्वेन योग्यत्वाभावात् श्रीकृष्णस्य तासु भावेऽनुदिते सति पूर्वराग इव प्रतीयमानो यो भावस् तदनन्तरं च सन्दर्शनसञ्जल्परूपसम्भोग इव प्रतीयमानो यः स तु सम्भोगाभासस् तस्य हेमन्तस्यानन्तरे निदाघे द्रष्टव्यः । यथाह— अथ गोपैः परिवृतो भगवान् देवकीसुतः । वृन्दावाद् गतो दूरं चारयन् गाः सहाग्रजः ॥ अथ व्रजकुमार्यनुग्रहानन्तरं क्वचिन् निदाघदिन इत्य् अर्थः । आनन्तर्यम् इह आगामिनिदाघान्तरं व्यवच्छिनत्ति । तस्मिंश् च दिने श्रीबलदेवोऽपि सङ्ग आसीद् इत्य् आह—सहाग्रज इति । वृन्दावनाद् गतो दूरम् इति पर्वतमयकाम्यकवनगमनात् । ततश् च धातुरागवेशत्वेन—तरूणां नम्रशाखानां मध्येन यमुनां गतः इत्य् अनेन च लब्धत्वात् । तद् एतच् च व्रजं दक्षिणीकृत्य गतत्वात् सङ्गतम् । यमुनोपकण्ठगत्या पश्चाद् एव भक्तक्रीडनाख्यं कुट्टिमं च गत इति ज्ञेयम् । यस्य च दक्षिणतो मधुपुराद् उत्तरतो याज्ञिकब्राह्मणा ऊषुर् इति च । अतः कंससमीपवासत्वात् कंसाद् भीता न चाचलन् इत्य् अनेन तेषां ब्राह्मणानां श्रीभगवन्मिलनं न जातम् इति क्रमोऽत्र कर्तव्यः ।
atha yajña-patnīnāṁ brāhmaṇītvena yogyatvābhāvāt śrī-kṛṣṇasya tāsu bhāve'nudite sati pūrva-rāga iva pratīyamāno yo bhāvas tad-anantaraṁ ca sandarśana-sañjalpa-rūpa-sambhoga iva pratīyamāno yaḥ sa tu sambhogābhāsas tasya hemantasyānantare nidāghe draṣṭavyaḥ | yathāha— atha gopaiḥ parivṛto bhagavān devakī-sutaḥ | vṛndāvād gato dūraṁ cārayan gāḥ sahāgrajaḥ || atha vraja-kumāry-anugrahānantaraṁ kvacin nidāgha-dina ity arthaḥ | ānantaryam iha āgāmi-nidāghāntaraṁ vyavacchinatti | tasmiṁś ca dine śrī-baladevo'pi saṅga āsīd ity āha—sahāgraja iti | vṛndāvanād gato dūram iti parvatamaya-kāmyaka-vana-gamanāt | tataś ca dhātu-rāga-veśatvena—tarūṇāṁ namra-śākhānāṁ madhyena yamunāṁ gataḥ ity anena ca labdhatvāt | tad etac ca vrajaṁ dakṣiṇīkṛtya gatatvāt saṅgatam | yamunopakaṇṭha-gatyā paścād eva bhakta-krīḍanākhyaṁ kuṭṭimaṁ ca gata iti jñeyam | yasya ca dakṣiṇato madhu-purād uttarato yājñika-brāhmaṇā ūṣur iti ca | ataḥ kaṁsa-samīpa-vāsatvāt kaṁsād bhītā na cācalan ity anena teṣāṁ brāhmaṇānāṁ śrī-bhagavan-milanaṁ na jātam iti kramo'tra kartavyaḥ |
Теперь о жёнах жрецов. Поскольку, будучи брахманками, они не имели пригодности, чувство Шри Кришны к ним не взошло; и то чувство, что представляется подобным пурва-раге, и то, что вслед за ним представляется подобным самбхоге в виде созерцания и беседы, — это лишь отблеск самбхоги, и видеть его надлежит в зное, наступившем вслед за тою хемантою.\n\nКак говорит: «затем Бхагаван, сын Деваки, окружённый пастухами, вместе со старшим братом ушёл далеко от Вриндавана, пася коров». «Затем» — вслед за милостью к девам Враджа, в некий знойный день; таков смысл. Слово «вслед» здесь отсекает иной, грядущий зной. А что в тот день был вместе и Шри Баладева, он говорит словами «со старшим братом». «Ушёл далеко от Вриндавана» — потому что пошёл в Камьяка-лес, изобилующий горами. И оттого, по наряду из минеральных красок, это получается из «меж деревьев со склонёнными ветвями пошёл к Ямуне». И это согласуется, поскольку шёл он, оставив Врадж справа. Следует знать, что, идя берегом Ямуны, он лишь потом достиг помоста, именуемого Бхакта-криданою. А южнее его и севернее Мадхупури жили брахманы-жрецы. Оттого, поскольку жили они вблизи Камсы, словами «убоявшись Камсы, они не двинулись» показано, что встречи тех брахманов со Шри Бхагаваном не произошло, — такой порядок здесь надлежит установить.
689f087290d7 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Отблеск отличён от расы по одному признаку: со стороны Кришны чувства нет. Жёны жрецов получают всё, о чём просили, но названного соединения тут не возникает — и разбор честно говорит об этом, не повышая их в чине.\n\nОстальное — география: по склонённым ветвям, по краскам на теле и по тому, с какой стороны остался Врадж, восстановлен маршрут дня, а заодно объяснено, почему сами брахманы так и не дошли.