तथा— मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण । विधिकरीर् इमा वीर मुह्यतीर् अधरसीधुनाप्याययस्व नः ॥ मधुरया इति स्वरूपमाधुर्यं, वल्गुवाक्यया इत्य् अर्थमाधुर्यं, बुधमनोज्ञया इति बुधानां तादृशभावाभिज्ञानाम् एव मनोज्ञयेति भावविशेषमाधुर्यं व्यञ्जितम् ।
tathā— madhurayā girā valgu-vākyayā budha-mano-jñayā puṣkarekṣaṇa | vidhi-karīr imā vīra muhyatīr adhara-sīdhunāpyāyayasva naḥ || madhurayā iti svarūpa-mādhuryaṁ, valgu-vākyayā ity artha-mādhuryaṁ, budha-manojñayā iti budhānāṁ tādṛśa-bhāvābhijñānām eva manojñayeti bhāva-viśeṣa-mādhuryaṁ vyañjitam |
Так же: «Сладкою речью, прелестными словами, милыми разумному уму, о лотосоокий, — этих, исполняющих твои повеления, обмирающих, напои, о витязь, хмелем твоих уст». «Сладкою» — сладость собственного облика; «прелестными словами» — сладость смысла; «милыми разумному уму» — милыми именно для разумных, знающих такое чувство, чем выражена сладость особого чувства.
82e06d7fe109 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Три слова разобраны как три слоя сладости: в нём самом, в том, что он говорит, и в том, что слышит понимающий.