तस्माद् एतत् तत्त्वम् अविज्ञायैव— तम् अयं मन्यते लोको ह्य् असङ्गम् अपि सङ्गिनम् । आत्मौपम्येन मनुजं व्यापृण्वानं यतोऽबुधः ॥ अयं साधारणो लोकः असक्तम् अपि प्राकृतगुणेष्व् अनासक्तम् अपि । यत आत्मौपम्येन मनुजं व्यापृण्वानं कामादिव्यापारयुक्तं मन्यते । यथा आत्मनः प्राकृतमनुष्यत्वादि, तथैव मन्यत इत्य् अर्थः । अत एव अबुधः एवासौ लोक इति ॥
tasmād etat tattvam avijñāyaiva— tam ayaṁ manyate loko hy asaṅgam api saṅginam | ātmaupamyena manujaṁ vyāpṛṇvānaṁ yato'budhaḥ || ayaṁ sādhāraṇo lokaḥ asaktam api prākṛta-guṇeṣv anāsaktam api | yata ātmaupamyena manujaṁ vyāpṛṇvānaṁ kāmādi-vyāpāra-yuktaṁ manyate | yathā ātmanaḥ prākṛta-manuṣyatvādi, tathaiva manyata ity arthaḥ | ata eva abudhaḥ evāsau loka iti ||
Потому, не познав этой сути: «Его, непривязанного, мир мнит привязанным, человеком, занятым делами, — сравнивая с собою, ибо неразумен». «Этот» — обычный мир. Непривязанного — то есть непривязанного к природным качествам. Ибо, сравнивая с собою, мнит его человеком, занятым делами вожделения и прочего: каков он сам, природно-человечен и прочее, таким его и мнит. Оттого мир этот и «неразумен».
07d9e8bf721e · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ошибка названа по имени: это не злоба и не дерзость, а мерка. Судят по себе — и иначе судить не умеют, пока не узнают о другой мере.