स्वस्य परमेश्वरत्वप्रसिद्धिम् आशङ्क्य सङ्कुचन् तथापि विरहजातप्रेमातिशयोऽयं युष्मदभीष्टाव्याघातायैव जात इत्य् आह— मयि भक्तिर् हि भूतानाम् अमृतत्वाय कल्पते । दिष्ट्या यद् आसीन् मत्स्नेहो भवतीनां मदापनः ॥ टीका च—मयि भक्तिमात्रम् एव तावद् अमृतत्वाय कल्पते । यत् तु भवतीनां मत्स्नेह आसीत् तद्दिष्ट्या अतिभद्रम् । कुतः मदापनः मत्प्रापणः इत्य् एषा ।
svasya parameśvaratva-prasiddhim āśaṅkya saṅkucan tathāpi viraha-jāta-premātiśayo'yaṁ yuṣmad-abhīṣṭāvyāghātāyaiva jāta ity āha— mayi bhaktir hi bhūtānām amṛtatvāya kalpate | diṣṭyā yad āsīn mat-sneho bhavatīnāṁ mad-āpanaḥ || ṭīkā ca—mayi bhakti-mātram eva tāvad amṛtatvāya kalpate | yat tu bhavatīnāṁ mat-sneha āsīt tad-diṣṭyā atibhadram | kutaḥ mad-āpanaḥ mat-prāpaṇaḥ ity eṣā |
Заподозрив, что известность его как Высшего владыки смущает их, он всё же говорит, что этот преизбыток премы, рождённый разлукою, возник именно к неповреждению желанного вами: «Бхакти ко мне ведёт существа к бессмертию; по счастью же, была у вас любовь ко мне, которая меня и обретает». И тика: «Одно уже бхакти ко мне ведёт к бессмертию. А что была у вас любовь ко мне — это, по счастью, весьма благо. Отчего? „Меня обретающая“ — то есть доставляющая меня».
1fa87a1aba94 · publicado 21 sept 2026, 16:24:47 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Различение тонкое и решающее: бхакти даёт бессмертие, а любовь даёт Его самого. Второе названо большим — и сказано это Им о них, а не ими о себе.