यद्य् एवं श्रीहरिसन्तोषकस्यापि धर्मस्य फलं श्रवणादिरुचिलक्षणा भक्तिर् एव, तदनुगतास् तत्प्रवर्तिताश् च ज्ञानवैराग्यादिगुणा इत्य् आयातं, तदा साक्षाच्छ्रवणादिरूपा भक्तिर् एव कर्तव्या । किं तत्? तदाग्रहेणेत्य् आह— तस्माद् एकेन मनसा भगवान् सात्वतां पतिः । श्रोतव्यः कीर्तितव्यश् च ध्येयः पूज्यश् च नित्यदा ॥ एकेन कर्माद्याग्रहशून्येन । श्रवणम् अत्र नामगुणादीनां, तथा कीर्तनं च ॥
yady evaṁ śrī-hari-santoṣakasyāpi dharmasya phalaṁ śravaṇādi-ruci-lakṣaṇā bhaktir eva, tad-anugatās tat-pravartitāś ca jñāna-vairāgyādi-guṇā ity āyātaṁ, tadā sākṣāc-chravaṇādi-rūpā bhaktir eva kartavyā | kiṁ tat? tad-āgraheṇety āha— tasmād ekena manasā bhagavān sātvatāṁ patiḥ | śrotavyaḥ kīrtitavyaś ca dhyeyaḥ pūjyaś ca nityadā || ekena karmādy-āgraha-śūnyena | śravaṇam atra nāma-guṇādīnāṁ, tathā kīrtanaṁ ca ||
Если вышло так, что и у закона, удовлетворяющего шри Хари, плод — именно преданность, отличаемая как вкус к слушанию и прочему, а знание, отрешённость и прочие качества следуют за нею и ею приводятся в движение, — то совершать надо именно непосредственную преданность, имеющую облик слушания и прочего. В чём же она? С настойчивостью в ней он и говорит: «Потому Бхагавана, владыку Сатватов, должно единым умом всегда слушать, воспевать, созерцать и почитать». «Единым» — лишённым настойчивости в деянии и прочем. Слушание здесь — имени, качеств и прочего; и воспевание так же.
17a8be99fa90 · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
«Единым умом» здесь значит не сосредоточенность, а отсутствие второго расчёта: ум цел, пока ничего не держит про запас.