अपि च विषयाभिसन्धिना चलनं कामेनातिसन्तापे सति भवेत्, स तु भगवत्सेवानिर्वृतौ न सम्भवतीत्य् आह— भगवत उरुविक्रमाङ्घ्रिशाखा नखमणिचन्द्रिकया निरस्ततापे । हृदि कथम् उपसीदतां पुनः स प्रभवति चन्द्र इवोदितेऽर्कतापः ॥ उरुविक्रमौ च ताव् अङ्घ्री । तयोः शाखा अङ्गुलयः । चन्द्रिका तापहारिणी दीप्तिः । तापः कामादिसन्तापः ॥
api ca viṣayābhisandhinā calanaṁ kāmenātisantāpe sati bhavet, sa tu bhagavat-sevā-nirvṛtau na sambhavatīty āha— bhagavata uru-vikramāṅghri-śākhā- nakha-maṇi-candrikayā nirasta-tāpe | hṛdi katham upasīdatāṁ punaḥ sa prabhavati candra ivodite'rka-tāpaḥ || uru-vikramau ca tāv aṅghrī | tayoḥ śākhā aṅgulayaḥ | candrikā tāpa-hāriṇī dīptiḥ | tāpaḥ kāmādi-santāpaḥ ||
И ещё: отхождение случилось бы у того, кто устремлён к предметам, когда желание жжёт сильно; но при блаженстве служения Бхагавану его не бывает, — и об этом сказано: «У приступающих к сердцу, где жар отогнан лунным светом самоцветов-ногтей на ветвях широко шагавших стоп Бхагавана, — как возникнет он снова, подобно солнечному жару при взошедшей луне?» «Широко шагавшие» — те две стопы; их «ветви» — пальцы. «Лунный свет» — сияние, уносящее жар. «Жар» — жжение желания и прочего.
5494dadbd436 · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Желание уходит не от запрета, а от прохлады: где она разлита, жечь уже нечему.