निगमयति— तस्माद् भारत सर्वात्मा भगवान् ईश्वरो हरिः । श्रोतव्यः कीर्तितव्यश् च स्मर्तव्यश् चेच्छताभयम् ॥ टीका च—सर्वात्मा इति प्रेष्ठत्वम् आह—भगवान् इति सौन्दर्यम् । ईश्वर इत्य् आवश्यकत्वं हरिर् इति बन्धहारित्वम् । अभयं मोक्षम् इच्छता इत्य् एषा । मोक्षस् तु सर्वक्लेशशान्तिपूर्वकभगवत्प्राप्तिर् एवेति ज्ञेयम् ॥
nigamayati— tasmād bhārata sarvātmā bhagavān īśvaro hariḥ | śrotavyaḥ kīrtitavyaś ca smartavyaś cecchatābhayam || ṭīkā ca—sarvātmā iti preṣṭhatvam āha—bhagavān iti saundaryam | īśvara ity āvaśyakatvaṁ harir iti bandha-hāritvam | abhayaṁ mokṣam icchatā ity eṣā | mokṣas tu sarva-kleśa-śānti-pūrvaka-bhagavat-prāptir eveti jñeyam ||
Он выводит: «Потому, о Бхарата, желающий бесстрашия должен слушать, воспевать и памятовать Хари — душу всего, Бхагавана, Владыку». И тика: «„Душа всего“ — этим он говорит о том, что он милейший; „Бхагаван“ — о красоте; „Владыка“ — о необходимости; „Хари“ — о том, что он уносит узы. „Бесстрашие“ — освобождение, желающему его». А освобождение, следует знать, есть именно обретение Бхагавана, которому предшествует утоление всех страданий.
00765eeeb6d3 · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Четыре имени в одной строке названы не украшением, а четырьмя доводами: близок, прекрасен, неизбежен, развязывает.