यदि द्वेषेणापि सिद्धिस् तर्हि वेणः किम् इति नरके पातितः? इत्य् आशङ्क्याह— कतमोऽपि न वेनः स्यात् पञ्चानां पुरुषं प्रति पुरुषं भगवन्तं प्रति लक्ष्यीकृत्य पञ्चानां वैरानुबन्धादीनां मध्ये वेनःकतमोऽपि न स्यात् । तस्य तं प्रति प्रासङ्गिकनिन्दामात्रात्मकं वैरं, न तु वैरानुबन्धः । ततस् तीव्रध्यानाभावात् पापम् एव तत्र प्रतिफलितम् इति भावः । ततोऽसुरतुल्यस्वभावैर् अपि तस्मिन् स्वमोक्षार्थं वैरभावानुष्ठानसाहसं न कर्तव्यम् इत्य् अभिप्रेतम् । अत एव ये वै भगवता प्रोक्ताः इत्यादेर् अप्य् अतिव्याप्तिर् व्याहन्यते अनभिप्रेतत्वेनाप्रोक्तत्वात् ॥
yadi dveṣeṇāpi siddhis tarhi veṇaḥ kim iti narake pātitaḥ? ity āśaṅkyāha— katamo'pi na venaḥ syāt pañcānāṁ puruṣaṁ prati puruṣaṁ bhagavantaṁ prati lakṣyīkṛtya pañcānāṁ vairānubandhādīnāṁ madhye venaḥkatamo'pi na syāt | tasya taṁ prati prāsaṅgika-nindā-mātrātmakaṁ vairaṁ, na tu vairānubandhaḥ | tatas tīvra-dhyānābhāvāt pāpam eva tatra pratiphalitam iti bhāvaḥ | tato'sura-tulya-svabhāvair api tasmin sva-mokṣārthaṁ vaira-bhāvānuṣṭhāna-sāhasaṁ na kartavyam ity abhipretam | ata eva ye vai bhagavatā proktāḥ ity-āder apy ativyāptir vyāhanyate anabhipretatvenā-proktatvāt ||
Если достижение бывает и ненавистью, то почему же Вена низвергнут в ад? — заподозрив это, он говорит: «И Вена не был бы ни одним из пяти». То есть: взяв целью Мужа, Бхагавана, — Вена не был бы ни одним среди пяти: непрерывности вражды и прочих. У него к Нему была вражда, состоящая лишь из попутного поношения, а не непрерывность вражды; потому, за отсутствием острого созерцания, там отразился именно грех; таково настроение. Отсюда подразумевается, что и тем, чья природа равна асурской, не следует дерзать на исполнение враждебного настроения к Нему ради собственного освобождения. Оттого же отвергается и чрезмерный охват у «которые воистину изречены Бхагаваном» и далее: это не подразумевалось и не было сказано.
9838be2b77b8 · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Вражда, чтобы сработать, должна быть непрерывной: брань между делом не занимает ума — и потому оставляет один грех.