अनन्तरं श्रीशौनकेनापि व्यतिरेकोक्त्या तस्यैवाभिधेयत्वं दृढीकृतम् । यथाह— आयुर् हरति वै पुंसाम् उद्यन्न् अस्तं च यन्न् असौ । तस्यर्ते यत्क्षणो नीत उत्तमश्लोकवार्तया ॥ असौ सूर्यः । उद्यन् उद्गच्छन् अस्तं च यन् गच्छन् । हरति वृथागामित्वाद् आच्छिनत्तीव । यद् येन क्षणोऽपि येन नीतौत्तमः श्लोकवार्तया, तस्यायुः ऋते वर्जयित्वा, तावतैव सर्वसाफल्याद् इति भावः ॥
anantaraṁ śrī-śaunakenāpi vyatirekoktyā tasyaivābhidheyatvaṁ dṛḍhīkṛtam | yathāha— āyur harati vai puṁsām udyann astaṁ ca yann asau | tasyarte yat-kṣaṇo nīta uttama-śloka-vārtayā || asau sūryaḥ | udyan udgacchan astaṁ ca yan gacchan | harati vṛthā-gāmitvād ācchinattīva | yad yena kṣaṇo'pi yena nītauttamaḥ śloka-vārtayā, tasyāyuḥ ṛte varjayitvā, tāvataiva sarva-sāphalyād iti bhāvaḥ ||
Далее и шри Шаунака речением от противного укрепил, что обозначаемое — именно она. Как он говорит: «Восходя и заходя, оно уносит жизнь у людей, — кроме того, чей миг проведён в беседе о высшей славе». «Оно» — солнце. «Восходя» — поднимаясь; «и заходя» — уходя. «Уносит» — как бы отсекает, ибо уходит впустую. «Чей» — тот, кем хотя бы один миг проведён в беседе о высшей славе: его жизнь; «кроме» — исключая. Смысл тот, что и одного такого мига довольно, чтобы всё стало плодотворным.
b5b5d8c21a25 · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Мера жизни перенесена с длительности на содержание: уносится то время, которое прошло ни о чём.