तथा च— तस्यैकदा तु भवनम् अङ्गिरा भगवान् ऋषिः । लोकान् अनुचरन्न् एतान् उपागच्छद् यदृच्छया ॥ तस्य चित्रकेतोः । अत्रापि तदैव तस्य साम्मुख्यं जातं, कालान्तरे तु प्रादुर्भूतम् इति मन्तव्यम् । अत एव तद्विलापसमये श्रीमताङ्गिरसैव तं प्रति—ब्रह्मण्यो भगवद्भक्तो नावसीदितुम् अर्हति इत्य् उक्तम् ॥ ॥
tathā ca— tasyaikadā tu bhavanam aṅgirā bhagavān ṛṣiḥ | lokān anucarann etān upāgacchad yadṛcchayā || tasya citraketoḥ | atrāpi tadaiva tasya sāmmukhyaṁ jātaṁ, kālāntare tu prādurbhūtam iti mantavyam | ata eva tad-vilāpa-samaye śrīmatāṅgirasaiva taṁ prati—brahmaṇyo bhagavad-bhakto nāvasīditum arhati ity uktam || ||
Так же: «Однажды его жилище ненароком посетил Ангира, Бхагаван риши, обходя эти миры». «Его» — Читракету. И здесь надо мыслить, что обращённость у него родилась тогда же, а проявилась в иное время. Оттого и во время его плача шримад Ангирас сказал ему: «Благосклонный к брахманам, преданный Бхагавану, не должен изнемогать».
242b1bd8af59 · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Встреча уже сделала своё дело, хотя человек этого ещё не знает: обращённость родилась при первом приходе риши, а проявилась спустя годы — в горе.