अथाश्रद्धा । दृष्टे श्रुतेऽपि तन्महिमादौ विपरीतभावनादिना विश्वासाभावः । यथा दुर्योधनस्यैव विश्वरूपदर्शनादाव् अपि । अत एव यथा—आपन्नः संसृतिं घोरां यन् नाम विवशो गृणन् इत्यादिशौनकस्य, दन्ता गजानां कुलिशाग्रनिष्ठुराः इति श्रीप्रह्लादस्यानुभवसिद्धं, न तथा सर्वेषाम् । ईदृशम् आनुषङ्गिकं फलं तु शुद्धभक्तैर् भगवन्महिमख्यापनेच्छा यदि स्यात्, तदैवेष्यते, न तु स्वरक्षणाय स्वमहिमदर्शनाय वा । यथैवोक्तं— दन्ता गजानां कुलिशाग्रनिष्ठुराः शीर्णा यद् एते न बलं ममैतत् । महाविपत्पातविनाशनोऽयं जनार्दनानुस्मरणानुभावः ॥ श्रीपरीक्षित्प्रभृतिभिस् तु तद् अपि नेष्टं, यथा— द्विजोपसृष्टः कुहकस् तक्षको वा दशत्व् अलं गायत विष्णुगाथाः ॥ ॥ स्पष्टम् ॥
athāśraddhā | dṛṣṭe śrute'pi tan-mahimādau viparīta-bhāvanādinā viśvāsābhāvaḥ | yathā duryodhanasyaiva viśvarūpa-darśanādāv api | ata eva yathā—āpannaḥ saṁsṛtiṁ ghorāṁ yan nāma vivaśo gṛṇan ity-ādi-śaunakasya, dantā gajānāṁ kuliśāgra-niṣṭhurāḥ iti śrī-prahlādasyānubhava-siddhaṁ, na tathā sarveṣām | īdṛśam ānuṣaṅgikaṁ phalaṁ tu śuddha-bhaktair bhagavan-mahima-khyāpanecchā yadi syāt, tadaiveṣyate, na tu sva-rakṣaṇāya sva-mahima-darśanāya vā | yathaivoktaṁ— dantā gajānāṁ kuliśāgra-niṣṭhurāḥ śīrṇā yad ete na balaṁ mamaitat | mahā-vipat-pāta-vināśano'yaṁ janārdanānusmaraṇānubhāvaḥ || śrī-parīkṣit-prabhṛtibhis tu tad api neṣṭaṁ, yathā— dvijopasṛṣṭaḥ kuhakas takṣako vā daśatv alaṁ gāyata viṣṇu-gāthāḥ || || spaṣṭam ||
Затем — неверие: отсутствие доверия при виденном и слышанном о его величии и прочем, от превратного помышления и прочего. Как у Дурьйодханы — даже при видении вселенского облика. Оттого и так: «Впавший в страшную самсару, невольно возглашая чьё имя» и далее — у Шаунаки; «Зубы слонов, жёсткие, как остриё ваджры» — у шри Прахлады: это установлено испытанием, а не у всех так.
Такой попутный плод желателен чистым преданным лишь тогда, когда есть желание возвестить величие Бхагавана, — а не ради своей защиты или явления своего величия. Как и сказано: «Что раскрошились эти зубы слонов, жёсткие, как остриё ваджры, — то не моя сила: это сила памятования о Джанардане, уничтожающая падение великих бедствий». А шри Парикшит и подобные не желают и того: «Пусть жалит оборотень, насланный дваждырождённым, или сам Такшака, — довольно; пойте сказания о Вишну». Ясно.
678190120c0c · published Sep 21, 2026, 12:52:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Чудо принимается лишь как свидетельство о Нём; как щит или как украшение — отклоняется, и тем строже, чем выше преданный.