तस्मात् तत्तद्भक्तानां तत्प्रीतिमनोरथ एवोपादेयः । तद् अन्यस् तु सर्वोऽपि हेय इत्य् आह— सुखोपविष्टः पर्यङ्के रामकृष्णोरु मानितः । लेभे मनोरथान् सर्वान् पथि यान् स चकार ह ॥ किम् अलभ्यं भगवति प्रसन्ने श्रीनिकेतने । तथापि तत्परा राजन् न हि वाञ्छन्ति किञ्चन ॥ सोऽक्रूरः । यान् किं मयाचरितं भद्रं किं तप्तं परमं तपः । किं वाथाप्य् अर्हते दत्तं यद् द्रक्ष्याम्य् अद्य केशवम् ॥ इत्यादिभक्तिवासनामयान् । ननु मुक्त्यादिकम् अपि कथं न प्रार्थितम्? तत्राह—किम् अलभ्यम् इति ।
tasmāt tat-tad-bhaktānāṁ tat-prīti-manoratha evopādeyaḥ | tad anyas tu sarvo'pi heya ity āha— sukhopaviṣṭaḥ paryaṅke rāma-kṛṣṇoru mānitaḥ | lebhe manorathān sarvān pathi yān sa cakāra ha || kim alabhyaṁ bhagavati prasanne śrī-niketane | tathāpi tat-parā rājan na hi vāñchanti kiñcana || so'krūraḥ | yān kiṁ mayācaritaṁ bhadraṁ kiṁ taptaṁ paramaṁ tapaḥ | kiṁ vāthāpy arhate dattaṁ yad drakṣyāmy adya keśavam || ity-ādi-bhakti-vāsanā-mayān | nanu mukty-ādikam api kathaṁ na prārthitam? tatrāha—kim alabhyam iti |
Потому у тех и тех преданных приемлемо лишь желание любви к нему, а всё иное отвергаемо, — о чём он говорит: «Удобно усаженный на ложе, весьма почтённый Рамою и Кришною, он обрёл все желания, какие сотворил в пути. Что неполучимо, когда доволен Бхагаван, обитель Шри? И всё же преданные ему, о царь, не желают ничего». Он — это Акрура. «Какие» — то есть полные склонности к преданности: «Что благого мною совершено, какое высшее подвижничество подъято, что дано достойному, — если ныне я увижу Кешаву?» и далее. «Но почему же он не испросил и освобождения и прочего?» На то говорит: «что неполучимо».
badbd0618afb · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Акруре достаётся всё, о чём он мечтал в дороге, — и перечень его мечтаний тут же приводится: в нём нет ничего, кроме встречи. Возражение об освобождении снимается не запретом, а безразличием: получить он мог и это.