तटस्था यथा— पृच्छतेमा लता बाहून् अप्य् आश्लिष्टा वनस्पतेः । नूनं तत्करजस्पृष्टा बिभ्रत्य् उत्पुलकान्य् अहो ॥ अत्र सखीवचनं श्रुत्वापि तत्रौदासीन्यात् ताटस्थ्यम् एव व्यक्तम् । एवम् अनयाराधितो नूनम् इति सुहृद्वाक्यानन्तरम् अपि धन्या अहो अमी आल्यः इत्यादिवाक्ये च ।
taṭasthā yathā— pṛcchatemā latā bāhūn apy āśliṣṭā vanaspateḥ | nūnaṁ tatkaraja-spṛṣṭā bibhraty utpulakāny aho || atra sakhī-vacanaṁ śrutvāpi tatraudāsīnyāt tāṭasthyam eva vyaktam | evam anayārādhito nūnam iti suhṛd-vākyānantaram api dhanyā aho amī ālyaḥ ity-ādi-vākye ca |
Сторонняя — как: «Спросите эти лианы: хоть они и обняли руки дерева, но, верно, тронутые его ногтями, несут трепет, о!». Здесь, услышав речь подруги и оставшись к тому безучастной, она явно сторонняя. Так же и вслед за речением благожелательницы «этою, верно, почтён» — в речении «счастливы, о, эти подруги» и далее.
3ac0a79832f3 · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Она переводит разговор на лианы и деревья — и этим выходит из спора. Сторонность здесь не холодность, а способ не выбирать.