वल्लभप्राप्तिवेलायां मदनावेशसम्भ्रमात् । विभ्रमो हारमाल्यादिभूषास्थानविपर्ययः ॥ स यथा—व्यत्यस्तवस्त्राभरणाः काश्चित् कृष्णान्तिकं ययुः इति । अभीष्टेऽपि गर्वमानाभ्यां बिब्बोकः स्याद् अनादरः । स च एका भ्रूकुटिम् आबध्य इत्यादाव् उदाहरिष्यते । विन्यासभङ्गिरङ्गानां भ्रूविलासमनोहराः । सुकुमारा भवेद् यत्र ललितं तदुदीरितम् ॥ तच् च पूर्वत्रैव ज्ञेयम् ॥
vallabha-prāpti-velāyāṁ madanāveśa-sambhramāt | vibhramo hāra-mālyādi-bhūṣā-sthāna-viparyayaḥ || sa yathā—vyatyasta-vastrābharaṇāḥ kāścit kṛṣṇāntikaṁ yayuḥ iti | abhīṣṭe'pi garva-mānābhyāṁ bibbokaḥ syād anādaraḥ | sa ca ekā bhrū-kuṭim ābadhya ity-ādāv udāhariṣyate | vinyāsa-bhaṅgi-raṅgānāṁ bhrū-vilāsa-manoharāḥ | sukumārā bhaved yatra lalitaṁ tad-udīritam || tac ca pūrvatraiva jñeyam ||
«В пору обретения любимого, от смятения, вызванного Маданою, — вибхрама: перепутанность мест ожерелий, венков и прочих украшений». Она — как: «Некоторые пошли к Кришне близко, с перепутанными одеждами и украшениями». «Непочтение к желанному от гордости и спеси было бы биббокою». Она будет приведена в «одна, нахмурив брови» и далее. «Где расположения, изгибы и движения нежны и пленительны игрою бровей, — то названо лалитою». Она да будет знаема в прежнем.
f0c0bf1ff213 · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Перепутанные украшения — признак спешки, и поэтика записывает его в украшения. Небрежность оказывается убором.