कान्तस्मरणवार्तादौ हृदि तद्भावभावतः । प्राकट्यम् अभिलाषस्य मोट्टायितम् उदीर्यते ॥ तच् च कृष्णं निरीक्ष्य वनितोत्सव इत्यादाव् एव ज्ञेयम् । ह्रीमानेर्ष्यादिभिर् यत्र नोच्यते स्वविवक्षितम् । व्यज्यते चेष्टयैवेदं विकृतं तद् विदुर् बुधाः ॥ तद् यथा— परिधाय स्ववासांसि प्रेष्ठसङ्गमसज्जिताः । गृहीतचित्ता नो चेलुस् तस्मिन् लज्जायितेक्षणाः ॥ स्पष्टम् ।
kānta-smaraṇa-vārtādau hṛdi tad-bhāva-bhāvataḥ | prākaṭyam abhilāṣasya moṭṭāyitam udīryate || tac ca kṛṣṇaṁ nirīkṣya vanitotsava ity-ādāv eva jñeyam | hrī-mānerṣyādibhir yatra nocyate sva-vivakṣitam | vyajyate ceṣṭayaivedaṁ vikṛtaṁ tad vidur budhāḥ || tad yathā— paridhāya sva-vāsāṁsi preṣṭha-saṅgama-sajjitāḥ | gṛhīta-cittā no celus tasmin lajjāyitekṣaṇāḥ || spaṣṭam |
«Проявление желания от созерцания чувства к нему в сердце при памятовании о возлюбленном, вести и прочем зовётся моттаитою». Она да будет знаема в «увидев Кришну, празднество для жён» и далее. «Где от стыда, спеси, ревности и прочего своё намерение не говорится, а выражается движением, — то знатоки знают как викриту». Она — как: «Надев свои одежды, готовые к встрече с дражайшим, с захваченным умом они не двинулись, лишь стыдливо взглядывая на него». Ясно.
edf2a811d751 · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Всё решает то, что они остались на месте. Одетые для встречи — и стоят.