अथ कृष्णप्रीतिमतो जनस्य च यद्य् अन्योऽपि तत्कृपाहीनो जनः शोचनीयो भवति, तदा तत्रापि तन्मय एव करुणः स्यात् । यथा— न ते विदुः स्वार्थगतिं हि विष्णुं दुराशया ये बहिरर्थमानिनः । अन्धा यथान्धैर् उपनीयमानास् तेऽपीशतन्त्र्याम् उरुदाम्नि बद्धाः ॥ स्पष्टम् ।
atha kṛṣṇa-prītimato janasya ca yady anyo'pi tat-kṛpā-hīno janaḥ śocanīyo bhavati, tadā tatrāpi tan-maya eva karuṇaḥ syāt | yathā— na te viduḥ svārtha-gatiṁ hi viṣṇuṁ durāśayā ye bahir-artha-māninaḥ | andhā yathāndhair upanīyamānās te'pīśa-tantryām uru-dāmni baddhāḥ || spaṣṭam |
Далее: если у человека, имеющего любовь к Кришне, достойным скорби оказывается иной человек, лишённый его милости, — то и там жалостная раса будет полна той же любви. Как: «Не знают они пути к собственной цели — Вишну; дурны их помыслы, и внешнее они принимают за цель. Слепые, ведомые слепыми, они связаны крепкою привязью — верёвкою владыки». Ясно.
680732891568 · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Жалость обращена не к бедствующим, а к благополучным: связаны те, кто считает себя свободным.