य एव तत्संयोगानन्दः श्रीप्रभृतीनां परमदुर्लभ एवेति स्वयम् एव व्यनक्ति— या वै श्रियार्चितम् अजादिभिर् आप्तकामैर् योगेश्वरैर् अपि यद् आत्मनि रासगोष्ठ्याम् । कृष्णस्य तद् भगवतश् चरणारविन्दं न्यस्तं स्तनेषु विजहुः परिरभ्य तापम् ॥ या रासगोष्ठ्यां विराजमानस्य श्रीकृष्णस्य भगवतः परममाधुर्यसारभगवत्ताप्रकाशिनस् तदनिर्वचनीयमाधुर्यैकप्रकृष्टं पदारविन्दं न्यस्तं, तेन स्वयम् अर्पितं परिरभ्य तापं साक्षात् तदप्राप्तिहेतुकम् आधिं जहुः । तत् तु योगेश्वरैर् भक्तियोगप्रवीणैः श्रीशुकादिभिर् अपि आत्मनि मनस्य् एव अर्चितम् । यद्वाञ्छया श्रीर् ललनाचरत् तपः इत्युक्तदिशा श्रियापि यत् प्राप्तुं मनस्य् एवार्चितम् । तच् च सदैवानादित एव, न तु कदाचिद् अपि साक्षात् प्राप्तम् । तदश्रवणाद् इति भावः ॥
ya eva tat-saṁyogānandaḥ śrī-prabhṛtīnāṁ parama-durlabha eveti svayam eva vyanakti— yā vai śriyārcitam ajādibhir āpta-kāmair yogeśvarair api yad ātmani rāsa-goṣṭhyām | kṛṣṇasya tad bhagavataś caraṇāravindaṁ nyastaṁ staneṣu vijahuḥ parirabhya tāpam || yā rāsa-goṣṭhyāṁ virājamānasya śrī-kṛṣṇasya bhagavataḥ parama-mādhurya-sāra-bhagavattā-prakāśinas tad-anirvacanīya-mādhuryaika-prakṛṣṭaṁ padāravindaṁ nyastaṁ, tena svayam arpitaṁ parirabhya tāpaṁ sākṣāt tad-aprāpti-hetukam ādhiṁ jahuḥ | tat tu yogeśvarair bhakti-yoga-pravīṇaiḥ śrī-śukādibhir api ātmani manasy eva arcitam | yad-vāñchayā śrīr lalanācarat tapaḥ ity-ukta-diśā śriyāpi yat prāptuṁ manasy evārcitam | tac ca sadaivānādita eva, na tu kadācid api sākṣāt prāptam | tad-aśravaṇād iti bhāvaḥ ||
А что именно блаженство соединения с ним весьма труднодостижимо для Шри и прочих, он являет сам: «Те, что на празднике расы, обняв положенный им на их груди стоп-лотос Кришны, Бхагавана, — тот, что Шри и Аджа и прочие, обретшие желания владыки йоги, почитают лишь в душе, — оставили жар».\n\nТо есть: обняв стоп-лотос шри Кришны, Бхагавана, сияющего в собрании расы и являющего Бхагаванность, суть высшей сладости, — стоп-лотос, превосходный единственно тою неизъяснимою сладостью, положенный, им самим поднесённый, — они оставили жар, ту тоску, что вызвана необретением его воочию. А его и владыки йоги, искусные в сопряжении с преданностью, — шри Шука и прочие — почитают лишь в душе, в уме. И по указанию «ради желания которого дева Шри совершала подвижничество» — и Шри, чтобы обрести его, почитает лишь в уме. И так всегда, от безначального; а воочию он ею не обретён никогда — ибо о том не слышно; таков смысл.
d4b52444bc33 · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Разница сведена к одному слову: одни почитают эти стопы в уме, у других они лежат на груди. И положены они не взяты — поднесены Им самим.