तथापि तासां साक्षात्प्राप्त्युत्कण्ठाम् आह—आहुश् च ते नलिननाभ पदारविन्दम् इत्यादि । तत्र हे नलिननाभ! नोऽस्माकं दुःखोद्रेकेण त्वच्चिन्तनारम्भजायमानमूर्छानां ते तव पदारविन्दं मनस्य् अप्य् उदियात् । यत् खलु यथा भवतोपदिस्टं, तदनुसारेण अक्षुभितबोधैर् योगेश्वरैर् हृदि विचिन्त्यम् इत्यादि श्रीकृष्णसन्दर्भव्याख्या द्रष्टव्या ॥
tathāpi tāsāṁ sākṣāt-prāpty-utkaṇṭhām āha—āhuś ca te nalina-nābha padāravindam ity-ādi | tatra he nalinanābha! no'smākaṁ duḥkhodrekeṇa tvac-cintanārambha-jāyamāna-mūrchānāṁ te tava padāravindaṁ manasy apy udiyāt | yat khalu yathā bhavatopadisṭaṁ, tad-anusāreṇa akṣubhita-bodhair yogeśvarair hṛdi vicintyam ity-ādi śrī-kṛṣṇa-sandarbha-vyākhyā draṣṭavyā ||
И всё же он высказывает их томление по прямому обретению: «и сказали они: о лотосопупый, лотос твоих стоп» и далее. То есть: о лотосопупый! У нас, от преизбытка горя лишающихся чувств при самом начале помышления о тебе, пусть лотос твоих стоп взойдёт хотя бы в уме. Ведь то, что тобою наставлено, следуя ему, «да помыслится в сердце владыками йоги, чьё сознание невозмутимо» и далее, — здесь да будет усмотрено истолкование Шри Кришна-сандарбхи.
f5d5c651f92b · published Sep 21, 2026, 4:24:47 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Просьба поставлена скромнее некуда — не о встрече, а о том, чтобы хватило сил додумать мысль о Нём. И в ней же ответ на Его наставление: созерцать могут невозмутимые, а они лишаются чувств на первом шаге.