एकस्या रतिचौर एव चकितं चान्या स्तनान्ते करंकुर्यात् कर्षति वेणुनान्यसुदृशो धम्मिल्लमल्लीस्रजम् ।धत्तेऽन्या भुजवल्लिम् उत्पुलकितां सङ्केतयत्य् अन्ययाराधायाः पदयोर् लुठत्य् अलम् अमुं जाने महालम्पटम् ॥234॥
ekasyā rati-caura eva cakitaṁ cānyā stanānte karaṁkuryāt karṣati veṇunānya-sudṛśo dhammilla-mallī-srajam |dhatte’nyā bhuja-vallim utpulakitāṁ saṅketayaty anyayārādhāyāḥ padayor luṭhaty alam amuṁ jāne mahā-lampaṭam ||234||
У одной он вор любви, другой испуганно кладёт руку на край груди, у третьей прекрасноглазой тянет флейтой гирлянду маллики из косы, другая берёт его руку-лиану в мурашках, с иной он назначает свидание, — а у стоп Радхи вволю валяется: знаю я этого великого повесу!
259026250d2f · опубликовано 29 сент. 2026 г., 18:25:24 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами