विच्छेदाभासमात्राद् अहह निमिषतो गात्रविस्रंसनादौदीप्यत्कल्पाग्निकोटिज्वलितम् इव भवेद् बाह्यम् अभ्यन्तरं च ।गाढस्नेहानुबन्धग्रथितम् इव ययोर् अद्भुतप्रेममूर्त्योःश्रीराधामाधवाख्यां परम् इह मधुरं तद् द्वयं धाम जाने ॥174॥
vicchedābhāsa-mātrād ahaha nimiṣato gātra-visraṁsanādaudīpyat-kalpāgni-koṭi-jvalitam iva bhaved bāhyam abhyantaraṁ ca |gāḍha-snehānubandha-grathitam iva yayor adbhuta-prema-mūrtyoḥśrī-rādhā-mādhavākhyāṁ param iha madhuraṁ tad dvayaṁ dhāma jāne ||174||
Я знаю здесь лишь ту высшую сладкую пару сияний по имени Шри Радха и Мадхава — дивные воплощения любви, будто сплетённые узами густой нежности: ах, от одной лишь тени разлуки, когда на миг ослабнет объятие, у них и внешнее, и внутреннее будто горит миллионами огней конца кальпы.
b13e69fde257 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 18:20:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — sragdharā.