तद् एवं तस्य प्रेमार्द्रत्वादिके स्थिते तदादिकस्य तस्मिन् परमसाधुगुणे च परमहृद्यसुखदत्वात् तद्धेतुकं कादाचित्कं सत्यादिवैपरीत्यम् अपि परमगुणशिरोमणिशोभां भजते । तत्र सत्यविरोध्य् अपि गुणो यथा— स्वनिगमम् अपहाय मत्प्रतिज्ञाम् ऋतम् अधिकर्तुम् अवप्लुतो रथस्थः ॥ स्पष्टम् ।
tad evaṁ tasya premārdratvādike sthite tad-ādikasya tasmin parama-sādhu-guṇe ca parama-hṛdya-sukhadatvāt tad-dhetukaṁ kādācitkaṁ satyādi-vaiparītyam api parama-guṇa-śiromaṇi-śobhāṁ bhajate | tatra satya-virodhy api guṇo yathā— sva-nigamam apahāya mat-pratijñām ṛtam adhikartum avapluto rathasthaḥ || spaṣṭam |
Итак, раз установлена его умягчённость премою и прочее, то и самое нарушение правдивости и прочего, случающееся по этой причине, принимает красу венца высших качеств — ибо то и прочее дают в нём, высшем благом качестве, счастье, милейшее сердцу. Вот качество, противное правдивости: «Отбросив собственное слово, чтобы сделать истинным моё обещание, он соскочил с колесницы». Ясно.
df2e666c076c · опубликовано 21 сент. 2026 г., 16:24:47 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Он поклялся не брать оружия — и берёт его, чтобы сбылась клятва Бхишмы. Нарушено меньшее: своё слово, а не слово любящего.