अथ स्थायी चाश्रयभक्त्याख्यः । यथा— भवाय नस् त्वं भव विश्वभावन त्वम् एव माताथ सुहृत्पतिः पिता । त्वं सद्गुरुर् नः परमं च दैवतं यस्यानुवृत्त्या कृतिनो बभूविम ॥ अत्र विभावोद्भास्वरानुभाववैशिष्ट्येनैव सात्त्विकादीनाम् अपि लब्धत्वात् तत्संवलनचमत्कारात्मकरसोदाहरणम् अपि ज्ञेयम् । यथोक्तम्— सद्भावश् चेद् विभावादेर् द्वयोर् एकस्य वा भवेत् । झटित्य् अन्यसमाक्षेपात् तदा दोषो न विद्यते ॥ अन्यसमाक्षेपश् च प्रकरणवशाद् इति ।
atha sthāyī cāśraya-bhakty-ākhyaḥ | yathā— bhavāya nas tvaṁ bhava viśva-bhāvana tvam eva mātātha suhṛt-patiḥ pitā | tvaṁ sad-gurur naḥ paramaṁ ca daivataṁ yasyānuvṛttyā kṛtino babhūvima || atra vibhāvodbhāsvarānubhāva-vaiśiṣṭyenaiva sāttvikādīnām api labdhatvāt tat-saṁvalana-camatkārātmaka-rasodāharaṇam api jñeyam | yathoktam— sad-bhāvaś ced vibhāvāder dvayor ekasya vā bhavet | jhaṭity anya-samākṣepāt tadā doṣo na vidyate || anya-samākṣepaś ca prakaraṇa-vaśād iti |
Далее — стхайи, зовущееся преданностью прибежищу. Как: «Будь нам на благо, творец вселенной; ты и мать, и друг, и владыка, и отец; ты наш благой наставник и высшее божество, следуя которому мы стали успешны». Здесь, поскольку особостью вибхав и удбхасвара-анубхав обретены и саттвики с прочим, да будет знаем и пример расы, чья природа — изумление от их сплава. Как сказано: «Если налицо два или хотя бы одно из вибхав и прочего, то прочее привлекается тотчас, и изъяна нет». А привлечение прочего происходит силою самого раздела.
338efc83aa4f · опубликовано 21 сент. 2026 г., 16:24:47 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Одно обращение перебирает все виды родства сразу — мать, друг, владыка, отец, наставник — и этим сказано, что никакой одной меркой тут не обойтись.\n\nИ правило поэтики здесь щадящее: назвать всё необязательно, остальное дорисовывает сам разговор.