एवं शृङ्ग्यग्निर्दंष्ट्र्यहिजलद्विज इत्यादिकं दर्शितम् । अथ तच्छ्रेयोनिबन्धना देवादिपूजा— तैस् तैः कामैर् अदीनात्मा यथोचितम् अपूजयत् । विष्णोर् आराधनार्थाय स्वपुत्रस्योदयाय च ॥ अनेन विष्णुः प्रीणातु तेन च मत्पुत्रस्योदयो भवत्व् इति सङ्कल्प्य सर्वा यथोचिताम् अपूजयद् इत्य् अर्थः ।
evaṁ śṛṅgy-agnir-daṁṣṭry-ahi-jala-dvija ity-ādikaṁ darśitam | atha tac-chreyo-nibandhanā devādi-pūjā— tais taiḥ kāmair adīnātmā yathocitam apūjayat | viṣṇor ārādhanārthāya sva-putrasyodayāya ca || anena viṣṇuḥ prīṇātu tena ca mat-putrasyodayo bhavatv iti saṅkalpya sarvā yathocitām apūjayad ity arthaḥ |
Так показано «от рогатых, огня, клыкастых, змей, воды, птиц» и далее. Далее — почитание богов и прочих ради его блага: «Теми и теми желанными дарами, не скупясь душою, она почтила их как подобает — ради угождения Вишну и ради возвышения своего сына». То есть, положив так: «пусть этим будет доволен Вишну, и тем да будет возвышение моего сына», — она почтила всех как подобает.
06d1c451e740 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 16:24:47 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Она угождает Вишну ради сына — и не догадывается, что почитает его же. Порядок сохранён: сначала ребёнок, потом божество.