अथ प्रातिपक्षिका यथा— अस्या अमूनि नः क्षोभं कुर्वन्त्य् उच्चैः पदानि यत् । यैकापहृत्य गोपीनां रहो भुङ्क्तेऽच्युताधरम् ॥ अथ प्रकट एव मत्सर इति ताभ्यो विलक्षणत्वम् । तथैव श्रीहरिवंशादौ पारिजातहरणे श्रीरुक्मिणीं प्रति सत्यभामायाः । स्पष्टम् ।
atha prātipakṣikā yathā— asyā amūni naḥ kṣobhaṁ kurvanty uccaiḥ padāni yat | yaikāpahṛtya gopīnāṁ raho bhuṅkte'cyutādharam || atha prakaṭa eva matsara iti tābhyo vilakṣaṇatvam | tathaiva śrī-harivaṁśādau pārijāta-haraṇe śrī-rukmiṇīṁ prati satyabhāmāyāḥ | spaṣṭam |
Далее противница — как: «Эти её следы сильно смущают нас: ведь она одна, уведя его от пастушек, втайне вкушает уста Ачьюты». Здесь зависть явна — тем она и отлична от тех. Так же в шри «Хари-вамше» и далее, при похищении париджаты, — у Сатьябхамы к шри Рукмини. Ясно.
048eaf38f775 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 16:24:47 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Зависть названа своим словом и не сглажена. В расе она тоже имеет место — как противная сторона, без которой нет и своей.