अथ प्रायः सर्वासां ते चतुर्विधाः उद्भास्वरसात्त्विकालङ्कारवाचिकाख्याः । तत्रोद्भास्वरा उक्ताः— नीव्युत्तरीयधम्मिल्लस्रंसनं गात्रमोटनम् । जृम्भा घ्राणस्य फुल्लत्वं निश्वासाद्याश् च ते मताः ॥ इति । यथा— तदङ्गसङ्गप्रमुदाकुलेन्द्रियाः केशान् दुकूलं कुचपट्टिकां वा । नाञ्जः प्रतिव्योढुम् अलं व्रजस्त्रियो विस्रस्तमालाभरणाः कुरूद्वह ॥ इत्यादि ।
atha prāyaḥ sarvāsāṁ te caturvidhāḥ udbhāsvara-sāttvikālaṅkāra-vācikākhyāḥ | tatrodbhāsvarā uktāḥ— nīvy-uttarīya-dhammilla-sraṁsanaṁ gātra-moṭanam | jṛmbhā ghrāṇasya phullatvaṁ niśvāsādyāś ca te matāḥ || iti | yathā— tad-aṅga-saṅga-pramudākulendriyāḥ keśān dukūlaṁ kuca-paṭṭikāṁ vā | nāñjaḥ prativyoḍhum alaṁ vraja-striyo visrasta-mālābharaṇāḥ kurūdvaha || ity-ādi |
Далее, обычно у всех они четырёх видов: зовущиеся удбхасвара, саттвика, аланкара и вачика. Удбхасвары названы так: «Сползание повязки, накидки, причёски, потягивание тела, зевота, раздутость носа, вздохи и прочее — они признаны ими». Как: «С чувствами, смятенными восторгом от касания его тела, жёны Враджа не могли тотчас поправить ни волос, ни ткани, ни повязки на груди, и венки с украшениями у них сползли, о продолжатель рода Куру» и далее.
b1af02383c90 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 16:24:47 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Признаки перечислены по внешности и все до одного непроизвольны: сползло, не поправили, зевнули.