श्रुतौ च—
एक एव नारायण आसीत्, न ब्रह्मा, नेमे द्यावापृथिव्यौ, सर्वे देवाः, सर्वे पितरः, सर्वे मनुस्याः । विष्णुना अशितम् अश्नन्ति विष्णुनाघ्रातं जिघ्रन्ति, विष्णुना पीतं पिबन्ति, तस्माद् विध्वंसो विष्णूपाहृतं भक्षयेयुः ॥311॥ इति ।
śrutau ca—
eka eva nārāyaṇa āsīt, na brahmā, neme dyāvā-pṛthivyau, sarve devāḥ, sarve pitaraḥ, sarve manusyāḥ | viṣṇunā aśitam aśnanti viṣṇunāghrātaṁ jighranti, viṣṇunā pītaṁ pibanti, tasmād vidhvaṁso viṣṇūpāhṛtaṁ bhakṣayeyuḥ ||311|| iti |
размер не определён
И шрути: «Вначале был один лишь Нараяна — не было ни Брахмы, ни этих неба и земли. Все боги, все предки, все люди едят то, что съел Вишну, обоняют то, что обонял Вишну, пьют то, что пил Вишну. Потому мудрые пусть едят поднесённое Вишну».
90386aa9b932 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 11:34:52 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Печатное «vidhvaṁso» понимается как «vidvāṁso» («мудрые»).