पञ्चमे श्रीऋषभदेवचरितान्ते —
यस्याम् एव कवय आत्मानम् अविरतं विविधवृजिनसंसारपरितापोपतप्यमानम् अनुसवनं स्नापयन्तस् तयैव परया निर्वृत्या ह्य् अपवर्गम् आत्यन्तिकं परमपुरुषार्थम् अपि स्वयम् आसादितं नो एवाद्रियन्ते भगवदीयत्वेनैव परिसमाप्तसर्वार्थाः ॥577॥
pañcame śrī-ṛṣabhadeva-caritānte —
yasyām eva kavaya ātmānam avirataṁ vividha-vṛjina-saṁsāra-paritāpopatapyamānam anusavanaṁ snāpayantas tayaiva parayā nirvṛtyā hy apavargam ātyantikaṁ parama-puruṣārtham api svayam āsāditaṁ no evādriyante bhagavadīyatvenaiva parisamāpta-sarvārthāḥ ||577||
размер не определён
В Пятой песни, в конце повести о Шри Ришабхадеве: «В этой преданности мудрые непрестанно омывают себя, палимого жаром круговорота с его многими бедами, и в её высшем блаженстве даже не ценят окончательного освобождения — высшей цели человека, — когда оно само приходит к ним: ведь одним тем, что они принадлежат Бхагавану, они достигли всех целей».
f5b9605afb4a · опубликовано 24 сент. 2026 г., 13:29:55 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Бхаг. 5.6.17.